BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//DEvents//Wydarzenia//PL
BEGIN:VEVENT
UID:674@devents.pl
DTSTAMP:20260726T013350Z
DTSTART:20260521T203000Z
DTEND:20260521T203000Z
SUMMARY:Nie nazywaj tego wiśnią | czytanie performatywne PREMIERA
DESCRIPTION:21 maja (czwartek), 20:30\nSala Elektorska, Mazowiecki Instytut Kultury, ul. Elektoralna 12\nbezpłatne wejściówki\ndostępność: pętla indukcyjna, tłumaczenie na PJM, napisy, budynek dostępny architektonicznie\n\nTego wieczoru do snu ułoży się ponad dwieście trzydzieści tysięcy Jolant. Każda z nich zjada wiśnie na swój sposób. Każda inaczej się krząta. W każdej, prócz dobra, do głosu dochodzi czasem zło. Jolanta, córka Ireny, wnuczka Bronisławy, prawnuczka Ireny na zadane sobie pytanie, czy należy z tym złem walczyć, powie: „chodzi o to, by odrzucić to osobliwe wyobrażenie, że zło leży po jakiejś przeklętej, lewej stronie świata, skoro jest ono po tej samej stronie co dobro”.\nNie nazywaj tego wiśnią to zdarzenie sceniczne mające wydobyć z lektury Szczelin istnienia to, co najczęściej w niej pomijane. Co ‒ poza filozofią codzienności ‒ oferuje nam dziś Brach-Czaina w wydanej już ponad trzydzieści lat temu „biblii feminizmu”? Jak w atlasie drobnych zdarzeń i niepozornych znaków filozofka lokuje wskazówki do doświadczania tego, co ukryte i mroczne? I dlaczego wiśnia po przecięciu pozbawiona jest sensu?\n\nreżyseria i dramaturgia: Olga Ciężkowska\nadaptacja i dramaturgia: Daria Sobik\nmuzyka: Magda Dubrowska\noprawa wizualna: Michał Dobrucki\nwystępują: Ana Kuszarecka, Maria Wójtowicz\n\n______\nOlga Ciężkowska ‒ reżyserka, absolwentka Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie. Realizowała spektakle w teatrach repertuarowych, m.in. w Narodowym Starym Teatrze (Nieustraszona miłość Eve Adams), Teatrze Współczesnym w Szczecinie (Nie całuj mnie teraz), Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu (Instrukcja dla pań sprzątających), Teatrze Nowym im. Kazimierza Dejmka w Łodzi (Wszyscy jesteśmy dziwni), a także we współpracy z niezależnymi instytucjami i kolektywami artystycznymi, takimi jak Komuna Warszawa (Ostatni raz, kiedy moi rodzice byli w Komunie Warszawa) oraz Grupa Artystyczna TERAZ POLIŻ (Lesbian Sunset).\n\nJej prace były prezentowane na festiwalach w Polsce i za granicą, m.in. podczas Festiwalu Teatru Niezbędnego w Łodzi, 8. i 9. Generation After Showcase w Warszawie, Bliscy Nieznajomi Queer Fest w Poznaniu oraz Drama Queer w Bratysławie. Zdobywały też nagrody, m.in. nagrodę za reżyserię na 28. OKnWPSW oraz Grand Prix Koszalińskich Konfrontacji Młodych „m-teatr” za spektakl Wszyscy jesteśmy dziwni.\n\nW swojej pracy rozwija projekty oparte na artystycznym researchu, skupione wokół queerowych herstorii i biografii. Obecnie studiuje też na kierunku Płeć i seksualność na Uniwersytecie Warszawskim, poszukując bardziej społecznych modeli pracy teatralnej, wykraczających poza instytucjonalne ramy.
LOCATION:Mazowiecki Instytut Kultury, Elektoralna 12, Warszawa
END:VEVENT
END:VCALENDAR